ajd³u¿sza i najwiêksza dolina w polskich Tatrach, znajduj±ca siê na zachodnim skraju polskich Tatr Zachodnich. Zajmuje obszar ponad 35 km kwadratowych i ma d³ugo¶æ ok. 10 km.W dolnej czê¶ci, o d³ugo¶ci ok. 4 km tworzy g³êboki w±wóz, na którym podobnie, jak w Dolinie Ko¶cieliskiem wystêpuj± przewê¿enia, zwane bramami. S± dwa takie przewê¿enia: Ni¿nia Brama Chocho³owska i Wy¿nia Brama Chocho³owska. Górna czê¶æ doliny rozdziela siê na trzy g³ówne ramiona: Dolinê Starorobociañsk±, Dolinê Chocho³owsk± Wy¿ni± i Dolinê Jarz±bcz±. Oprócz tych g³ównych odga³êzieñ Dolina Chocho³owska posiada jeszcze kilka mniejszych: Dolina Huciañska, Dudowa, Iwaniacka, Trzydniowiañska, D³uga, Kryta, G³êbowiec, Bobrowiecki ¯leb, Wielkie Koryciska, Ma³e Koryciska.Nazwê sw± dolina zawdziêcza oddalonej o kilkana¶cie kilometrów wsi Chocho³ów. Wie¶ ta ju¿ w XVI wieku zajmowa³a obszar Tatr pomiêdzy Wo³owcem a Bobrowcem (bardziej u¿yteczne dla rolnictwa i pasterstwa obszary doliny ju¿ wcze¶niej zosta³y przydzielone nadaniami królewskimi innym wsiom starszym od Chocho³owa. Dziêki wystêpowaniu na dolinie du¿ej powierzchni polan i hal, sta³a siê ona najwiêkszym o¶rodkiem pasterstwa w Tatrach. W 1930 r. 70 juhasów wypasa³o na niej ok.4000 owiec, ponadto 280 pastuchów wypasa³o byd³o. Ogromna te¿ by³a liczba sza³asów, bacówek i szop. Dolina Chocho³owska mia³a te¿ swoj± przesz³o¶æ górnicz± . Ju¿ od XVI w. prowadzono na niej prace górnicze i hutnicze, które trwa³y a¿ do drugiej po³owy XIX wieku. G³ównie wydobywano rudy ¿elaza, które pocz±tkowo wytapiano na miejscu , pó¼niej zwo¿ono je tzw. drog± pod reglami do huty w Ku¼nicach. Niektóre nazwy w obrêbie doliny zwi±zane s± w³a¶nie z tymi pracami (np. hala Stara R
adres: www.dolina-chocholowska.witow.pl |